
விளக்கணைத்து
போர்வைக்குள் என்னைப் புதைத்துக்
கொள்ளும்
இந்த இரவில் வந்து போகின்றன
சின்னச் சின்னதாய் சில ஞாபகங்கள்...
காலையிலிருந்தே நினைவில் கொண்டு
பின் தொலைபேசியில் அழைக்க முடியாமல் போன என் அம்மா
நெடுநாட்களுக்கு முன்னரே வாங்கி வைத்து, பின்
ஊருக்குப் போகும் நாளுக்காகக் காத்திருக்கும் என் அப்பாவிற்கான ஸ்வெட்டர்
நீண்ட காலம் தொடர்பில் இல்லாமல்
மின்னஞ்சலில் தொடர்பு கொண்ட தோழனுடனான கல்லூரி நாட்கள்
முறிவுற்ற காதலின் பிரிவுற்ற பொழுது
நிதானம் இல்லாமல் பிழை செய்த கணங்கள்
மறுநாள் முடிக்க வேண்டிய அலுவலகப் பணிகள்
இத்தினம் கட்ட முடியாமல் போன தொலைப்பேசிக் கட்டணம்
நிறுத்துகையில் கவனித்த என் மோட்டார் சைக்கிளின் எரிபொருள் அளவு
இன்னும் சில....என் மூளையில் பதிவிட...
வழக்கம் போலவே...
விடாது ஒலி எழுப்பியவாறு சுழலும்
மின் விசிறியின் சத்தத்தில் உறங்கித் தொலைக்கின்றேன்,
இயந்திரம் ஆகிவிட்ட வாழ்வின் இன்றைய இரவையும்...
1 comment:
Super.
Post a Comment